Test mówienia podczas wysiłku to bardzo proste narzędzie służące do oceny intensywności wysiłku fizycznego. Opiera się na założeniu, że wraz ze wzrostem intensywności ćwiczeń coraz trudniej jest swobodnie mówić.
Jak go wykonać? Podczas marszu, biegu, jazdy na rowerze czy innych ćwiczeń pacjent odpowiada na pytanie: „Czy jesteś w stanie swobodnie rozmawiać pełnymi zdaniami?”… Albo po prostu zagadujesz pacjenta. 😉
Jeśli badany jest w stanie normalnie rozmawiać pełnymi zdaniami, wykonuje wysiłek lekki lub umiarkowany.
Kiedy pojawiają się przerwy na oddech – wysiłek jest umiarkowany lub duży.
Brak możliwości mówienia – bardzo intensywny wysiłek, prawdopodobnie zbyt intensywny dla naszych pacjentów.
Test walking and talking jest szczególnie przydatny, gdy chcemy przekazać proste zalecenia, bez używania sprzętu (np. pulsoksymetru) i chcemy, by pacjent nauczył się samokontroli podczas ćwiczeń w domu.
W fizjoterapii zazwyczaj stosujemy ten test u pacjentów:
- kardiologicznych,
- pulmonologicznych,
- geriatrycznych,
- u kobiet w ciąży.
Zalety testu walking and talking
- bardzo prosty,
- nie wymaga sprzętu,
- dobrze koreluje z intensywnością wysiłku aerobowego,
- łatwy do zastosowania podczas ćwiczeń domowych,
- przydatny w edukacji pacjenta.
Ograniczenia testu walking and talking
- mniej dokładny niż pomiar tętna czy badanie spiroergometryczne,
- może być trudny do zastosowania u osób z zaburzeniami mowy lub komunikacji,
- gorzej sprawdza się podczas wysiłków krótkich i bardzo intensywnych.
Miłej nauki!
Notatki z fizjoterapii 
Dodaj komentarz