Czym są i co nam mówią?
Wzorce torebkowe zostały opisane przez Jamesa Cyriaxa. Są to charakterystyczne ograniczenia poszczególnych ruchów biernych w danym stawie, spowodowane chorobą lub dysfunkcją obejmującą całą torebkę stawową i struktury stawu. Obserwujemy specyficzne ograniczenie zakresów, pojawiające się w określonej kolejności, co może być pomocne diagnostycznie. Choć zjawisko to jest dobrze opisane, dokładny mechanizm powstawania wzorców torebkowych pozostaje nie do końca wyjaśniony.
Jakie mamy wzorce torebkowe?
Poniżej opiszę wzorce dla kilku największych stawów. Wymienione kierunki ruchu będą opisane od tego, w którym obserwujemy największe ograniczenie do tego, gdzie ograniczenie jest najmniejsze.
Staw biodrowy: rotacja wewnętrzna, zgięcie, odwiedzenie
Staw kolanowy: zgięcie, wyprost
Staw ramienny: rotacja zewnętrzna, odwiedzenie, rotacja wewnętrzna
Staw łokciowy: zgięcie, wyprost
Stawy nadgarstka: zgięcie= wyprost („=” oznacza ograniczenie w takim samym stopniu)
Staw skroniowo-żuchwowy: otwieranie ust
Stawy kręgosłupa: zgięcie boczne = rotacja, wyprost
Krytyka
Wzorce torebkowe są klasycznym elementem badania ortopedycznego opisanym przez Cyriaxa. Mogą stanowić wskazówkę diagnostyczną, jednak ich wartość diagnostyczna i powtarzalność nie została jednoznacznie potwierdzona dla wszystkich stawów. Czy w takim razie warto je badać?…
Według mnie tak, ponieważ:
- sugerują, że problem leży w całym kompleksie stawowym, a nie jednej, konkretnej strukturze,
- uzupełniają nasz obraz kliniczny problemu danego pacjenta.
Na co uważać?
- badanie wzorców torebkowych ma niską czułość i swoistość,
- obecność wzorca torebkowego nie mówi nam nic o przyczynie dolegliwości i ograniczenia ruchomości.
Miłej nauki!
Notatki z fizjoterapii 
Dodaj komentarz