U noworodków obserwujemy obecność odruchów pierwotnych (prymitywnych). Są to wrodzone, automatyczne reakcje układu nerwowego. Pojawiają się bez udziału woli (bezwarunkowo) i są oznaką prawidłowego rozwoju układu nerwowego dziecka.
Dlaczego są ważne?
- pomagają dziecku przetrwać (np. odruch ssania i szukania),
- wspierają rozwój ruchowy i sensoryczny,
- stanowią wskaźnik do oceny dojrzałości neurologicznej niemowlęcia,
- stopniowo zanikają w pierwszych miesiącach życia, gdy mózg dojrzewa.
Jednym z takich odruchów jest odruch Galanta.
- testowanie: jego obecność testuje się układając dziecko w pozycji leżenia na brzuchu. Badający drażni skórę na wysokości lędźwiowej, dobocznie od kręgosłupa. Jeśli chcesz zobaczyć film, kliknij tutaj – IG pani_od_odruchów.
- prawidłowa reakcja: zgięcie boczne tułowia w stronę bodźca.
- do kiedy powinien być obecny: do 4 miesiąca życia.
- rola: wspiera rozwój motoryczny (umożliwia pełzanie, siadanie).
Jeśli odruch Galanta występuje po 6 mż mówimy o odruchu przetrwałym.
Odruch przetrwały – brak wygaśnięcia (integracji) automatycznej reakcji odruchowej w odpowiednim czasie. Świadczy to o opóźnieniu w dojrzewaniu ośrodkowego układu nerwowego i może powodować problemy ruchowe, emocjonalne oraz edukacyjne.
Przetrwały odruch Galanta może powodować:
- problemy z koncentracją,
- moczenie nocne,
- nadwrażliwość na dotyk w okolicy lędźwiowej,
- problemy z koncentracją i skupieniem uwagi,
- wady postawy, np. skolioza,
- zaburzenia koordynacji ruchowej.
Notatki z fizjoterapii 
Dodaj komentarz